Rita Corita – AllerLiefste PonyPaard
Rita is eigenlijk sowieso de spil van de hele pensioenstal, en daarnaast de belangrijkste (en meest verwende) dame die er tussen de paarden leeft. Ze is geboren op 30 mei 1978, en is, op het moment van dit schrijven en op deze foto, dus ruim 33 jaar. Ze is een kruising tussen een Arabisch Volbloed en New Forest. Zij is min of meer de standaard waarmee wij ieder ander paard vergelijken en ze heeft de lat erg hoog gelegd. Rita is werkelijk waar fantastisch, en woorden schieten volledig tekort. 

Rita is gekocht als kinderpony, voor Roosmarijn, de oudste van drie dochters van moeder Conny, rond 1982. Rietje was toen een ‘groene pony’ en Roosmarijn en Rita hebben samen veel geleerd. Na een aantal jaar groeien werd Roosmarijn te groot. Door omstandigheden werd het onmogelijk Rita te houden, en werd besloten haar te verkopen aan de manege waar ze al woonde. Met de afspraak dat als Rita ooit niet meer gezond genoeg was voor het manege-werk, wij haar zouden terugkopen voor haar oude dag. Af en toe gingen we bij haar op bezoek, maar de pijn om zonder haar weer te vertrekken was heftig. Hoewel ze voor ontzettend veel kinderen een lievelings-pony was, bleef het voor ons allemaal moeilijk.

En toen… in 1999 hoorden we dat Rita al een aantal maanden kreupel was, en dat de nieuwe eigenaresse van de manege op zoek was naar de vorige eigenaar van Rita. Voor de slachtprijs mochten we haar komen halen. Na al die jaren was het zover… wat waren we allemaal emotioneel! Rita weer terug, als onderdeel van de familie, een droom die uitkwam!! Een aantal jaar, en veel ervaringen later begon Elise met Rita te rijden. Alweer een droom die uitkwam! De enige droom die nog overbleef was Rita aan huis… en die is nu ook in vervulling!

Rita is het levende bewijs dat dromen uitkomen!

Heer Odin – KuddeLeider en Wijze Mentor
Odin kwam in ons leven als Napels D, in 2001, als 6-jarige ruin. Napels zou het rijpaard worden van Roosmarijn en Elise. Na de eerste 2 weken proefperiode mocht hij blijven. Elise was al vanaf de eerste ontmoeting verliefd, dus dolgelukkig dat hij bij ons bleef. Maar tijdens de volgende periode van 2 jaar bleek Napels een lange lijst aan (gedrags)problemen te hebben… Tijdens het zoeken naar een oplossing hebben we ontzettend veel geleerd, en daardoor heeft Elise onder andere gestudeerd aan de Silverlinde. Hoewel het dus niet makkelijk was, zijn we allemaal (zeker achteraf!) ook blij met alles waar we mee in aanraking zijn gekomen, in de hoop Napels ‘gezond’ te maken. Hoewel niets werkte, is Napels wel bij ons gebleven. Toen we in 2009 zeker waren van de emigratie verhuisden we de meeste paarden alvast naar Linda en Dave, van de Eifelopfok. Ook Napels mocht al naar de Eifel, en we besloten dit te zien als een heel nieuw begin, waar ook een nieuwe naam bij hoorde. Zo werd Odin ‘geboren’. 

Odin is nu op zijn plek en gelukkig, iets wat we met al onze pogingen in het alternatieve circuit niet voor elkaar kregen. Hij is de grote baas van onze kudde, en leidt hen, samen met zijn vrouw, de merrie Lady Kathy. Hij blijft een wezen met een heel bijzonder en uniek karakter, en hij is niet het makkelijkste paard wat we kennen, maar wel een van de bijzonderste. Hij is stoer, wijs en prachtig, en we zijn ook iedere dag blij dat hij nog steeds een rol in ons leven speelt, en we hem, ondanks moeilijke periodes, altijd gehouden hebben!

Zijn wijze lessen zijn ten eerste bijzonder goed, en ten tweede ook veelvuldig... Hij heeft ons veel geleerd, we hebben door hem en dankzij hem veel geleerd, maar hij heeft zelf ook veel geleerd; te veel op hier te kunnen beschrijven. Thema's die hij belangrijk vindt zijn respect, jezelf worden, zijn & blijven en ook vertrouwen in jezelf en in anderen is iets wat hij (nu) geweldig kan en doet. 

Is er tussen jou en Odin een gevoel van herkenning, of ‘iets bijzonders’? Je kan hem d.m.v. een maandelijkse donatie financieel steunen, en op de hoogte blijven van zijn leven hier. Je ontvangt dan mails met foto’s en af en toe een filmpje, en Odin is altijd bereid zijn fans toe te staan hem live te komen bewonderen.

De Welshes – Onze Talismannen:
Magisch Mooie Magic – Leuk, Stoer & (terecht) Blij met Zichzelf

Prins Dancer – Gevoelig, Teer & oh zo Lief

Phoenix – Trots en ZelfStandig

Blaze (of Glory) – Het Voorbeeld van ‘What Matters Most is How you See Yourself!’

Cheyenne Benny – Lief, Uniek & Rita’s Vriendin
Cheyenne is een Noriker merrie, en ze is hier komen wonen na een mail van de vorige eigenaresse, in september 2009. Wij hebben haar naam veranderd, omdat bij de start van haar nieuwe leven ook een nieuwe naam hoorde, maar toen heette ze nog Tarqua Mia. In de mail schrijft de vorige eigenaresse:

'Andere vraag: zijn jullie geinteresseerd om mijn Tarqua, het paardje (tiger) met het achterhandprobleem, en het syndroom van Down, te adopteren? Ze is absoluut totaal lief maar dom. Het kan zijn dat ze over het achterhandprobleem heen groeit, zelf heeft ze er geen last van maar het wordt nooit een rijpaard. Ze is niet groot, meer ponymaat, wat eigenlijk alleen maar goed is gezien haar benen. Als wandel/gezelschapspaard, knuffelpaard, therapiepaard is ze natuurlijk prima geschikt, zeker gezien haar karakter. Het probleem is dat ze weinig controle over haar achterhand heeft en dat soms vergeet. Dan gaat de voorkant harder dan de achterkant en het resultaat daarvan ziet er gek uit. Tarqua valt wel eens gewoon om..... als ze het weer eens vergat. Op zich wel onhandig als je er net naast staat want zo'n paard is toch heel zwaar.
Maar goed, bij jullie groeit het gras waarschijnlijk ook niet meer en zitten jullie niet te wachten op twee kostgangers erbij. Maar als je iemand weet hou ik me aanbevolen. Ik ga nu echt zorgen dat ik er niet meer dan ongeveer 15 houd van de winter.'

Ze kwam en had qua gezondheid nog een lange weg te gaan, alleen al het bestrijden van haar parasieten was een hele opgave. Van hardnekkige luis tot alle wormen die een paard maar kan hebben, zij had ze. Daarnaast was Cheyenne mager, en niet veel gewend. Ook haar hoeven waren in slechte conditie, en de eerste keer was ze zo zwak dat ze niet in staat bleek op 3 benen te blijven staan. De hoefsmid heeft haar liggend moeten bekappen…

Maar, ook Cheyenne is nu weer gezond. Ze loopt nog altijd vreemd, en kan daardoor niet in de grote(re) kudde. Ook qua intelligentie komt ze niet met de andere paarden mee, dus ze leeft een op haar aangepast leven. Haar gewicht is nog steeds een issue, maar nu andersom; ze is tonnetje rond, en doet niets liever dan eten, tot en met het laatste sprietje stro aan toe. Hoewel deze dame bij de meeste mensen de indruk maakt al behoorlijk op leeftijd te zijn, is ze geboren in 2004, en is ze dus juist een van de jongste hier.

Haar thema is trots zijn op jezelf, ook al ben je niet zoals de meeste anderen (of denk je dat alleen maar...)!

Vind jij Cheyenne leuk, waardeer je haar om wie ze is, en zou je graag op de hoogte blijven van haar leven? Dat kan! Ook voor Cheyenne bestaat de mogelijkheid haar financieel te steunen en daardoor ontvang je dan mails met foto’s en alle informatie over wat ze hier meemaakt. Cheyenne vindt geborsteld en gekroeld worden inmiddels heerlijk, dus natuurlijk kan je ook langskomen om persoonlijk kennis met haar te maken.

Hiernaast nog een tweede foto van Cheyenne, zo zag ze er uit bij aankomst op het Hamara-Hof: