even voorstellen

We willen zo snel mogelijk al onze honden aan je voorstellen, zodat je online kennis met ze kunt maken... voor nu alvast wél al hun namen met hun foto's, en het verhaal over vier van hen; onze honden-Koning & Koningin Chica en Kayleigh, onze Premier Gaia en onze Zoey Baby.

chica

Chica de Beer ~ Larger than Life

In het jaar 2000 kwam Chica in Ronald’s leven. Zijn huidige ex-vrouw Frederike wilde graag een hond en na enige twijfel van zijn kant, en overtuiging van haar kant ging Ronald akkoord en mocht er een hond uit het asiel gehaald worden. Hij wilde graag een herder of kruising herder die jonger dan 1 jaar was, en verder liet hij het aan haar over, zijn enthousiasme was nog altijd niet overweldigend…

Na een aantal moeilijke bezoekjes aan verschillende asielen werd Chica gevonden en zij werd DE hond. Frederike en Chica gingen naar Rotterdam om Ronald te ontmoeten, die aan het werk was. Hoewel hij zijn best deed niet overenthousiast te zijn, mislukte dat totaal. Chica was zo blij en gelukkig om hem te zien… daar kon hij niet tegenop! Dat was Liefde op het eerste gezicht, en van Chica hebben we allemaal geleerd dat de hond zijn mens kiest en niet andersom. Want ondanks Frederike’s activiteiten en Ronald’s tegenstribbelingen is Chica vanaf dat eerste moment zijn hond geweest!

Nu, ruim 11 jaar later is Chica de (on)betwiste roedelleider, diverse andere honden hebben geprobeerd die ere-positie te krijgen, maar niemand wint het van De Chica! Zij is en zal altijd de leider blijven, want zij is voor ons allemaal Larger than Life! Ze is stoer, geweldig, dapper, uniek en onvervangbaar.

In januari van 2011 zijn we allemaal enorm geschrokken, Chica bleek een hersenbloeding te hebben gehad. In de 48 uur na die eerste hersenbloeding is ze geen moment alleen geweest en kreeg ze nog drie keer een ‘aanval’, wat waren we bezorgd! Steeds opnieuw kwam de dierenarts met berichten waar we niet vrolijk van werden… maar zij kende Chica niet zoals wij dat doen, en natuurlijk is Chica er bovenop gekomen! Na wat moeite van onze kant, en dwarsliggerij van haar kant, is ze zelfs nog op 12-jarige leeftijd overgestapt naar Natuurlijk Rauwe Voeding, en ze wordt nog altijd iedere dag een beetje gezonder, sterker en vrolijker. Ze speelt weer met stokken, ballen en bespringt zelfs Kayleigh weer (die dat niet helemaal waardeert…).

Chica en Kayleigh hebben een bijzondere band, en nadat Chica letterlijk Kayleigh’s leven gered heeft, tijdens een aanval van een Newfoundlander die veranderd was in een moordmachine, zal die band nooit meer stuk gaan. Chica en Kayleigh zijn Koning en Koningin van hun roedel op het Hamara-Hof, en hoewel ze de dagelijkse beslissingen met liefde en plezier overlaten aan Gaia (rol van een Premier), hebben ze beide een cruciale rol als vader- en moederfiguur.

Chica’s wijze les is dat iedereen in contact zou moeten komen en blijven met hun eigen ‘inner-Chica’! Hoewel het voor haar, en iedereen hier die haar goed kent heel duidelijk is wat ze daarmee bedoelt, toch wat uitleg: Chica is vooral stoer, zelfverzekerd, eerlijk en direct. Ze maakt goed duidelijk wat ze denkt en vindt en draait daar niet om heen. Ze vindt dat de meeste mensen dat dus meer zouden moeten doen, ze noemt dat ‘ruggengraat tonen’.

kayleigh

Kayleigh Cookie AllerLiefste ~ Koningin der Cookieanen

In 2003 ging HET gebeuren; Elise’s eerste eigen hond! Het was oorspronkelijk de bedoeling een klein(er), langharig hondje te vinden, natuurlijk uit een asiel, de leeftijd was niet belangrijk. Tot er in het asiel waar Chica vandaan kwam 2 broertjes uit Griekenland zaten te wachten op een nieuw thuis. Ronald en Frederike namen er eentje, Jovi, en Elise vond zijn broertje zo schattig! Een halve wilde kruising straathond… Maar thuisgekomen vond Conny dat geen goed idee, dus er gebeurde niks. Tot een slapeloze week later Conny (met wallen en een bijzonder humeur) mededeelde dat Elise op de site van H’onderdak moest kijken of die hond er nog zat. Ze was de hele week ‘lastig gevallen’ door een lichtbruine hond die steeds vertelde dat ie bij ons hoorde en zat te wachten tot we eens actie gingen ondernemen!

Jovi’s broertje was geplaatst, maar online zegen we Kayleigh… Meteen wist Elise het; zij hoort bij mij en Conny herkende haar van al die slapeloze nachten! Een grote, kortharige hond, en in geen enkel opzicht leek zij op wat Elise in gedachten had, maar dat maakte helemaal niks uit, want ZIJ was het. Diezelfde ochtend gebeld, langsgegaan en mee naar huis genomen. Dolgelukkig is het woord wat het beste omschrijft hoe Elise zich voelde.

Kayleigh bleek niet de makkelijkste hond, en haar verleden was meer dan vreselijk. Op een leeftijd van 3 maanden is ze uit een auto gedumpt, gevonden, naar het asiel gebracht en Cookie gedoopt. Ze werd snel geplaatst, en alles leek in orde. Drie maanden later deed iemand van dat asiel een nacontrole… het bleek goed mis te zijn. Herdoopt tot Kayleigh bleek ze in de drie maanden geslagen, geschopt en meerdere keren naar iemand anders gegaan te zijn. Ze had bijtwonden in haar zij, dus was kennelijk ook aangevallen door een andere hond. Ze werd onmiddellijk in beslag genomen en kwam terug in het asiel, een schaduw van wie ze nog maar 3 maanden eerder was.

Onervaren, maar vol liefde en goede moed begon Elise, en heeft daardoor veel geleerd. Om eerlijk te zijn… niet alleen hoe alles hoort, maar ook wel hoe het niet moet. Van fouten maken leer je ook veel, en het belangrijkste is dat Kayleigh wel gelukkig was. Aan haar twee eerdere namen Kayleigh en Cookie kwam al snel de toevoeging Monster. Ze was toen al, is nog steeds en zal altijd Elise’s AllerLiefste Lieveling blijven, maar wat een karakter! Kayleigh en Elise houden onvoorwaardelijk van elkaar, en hoewel dat heel mooi is, is het soms ook lastig. Maar zeg nou zelf… als jouw hond over jou zegt: ‘Onze twee harten kloppen als één!’ dan smelt je toch ook!

Kayleigh is nu (2011) een 9-jarige dame, die zich ontpopt heeft tot ster in Communiceren met Mensen. Tijdens de cursussen heeft ze altijd wel wat te melden en dat doet ze erg goed! Verder is ze de Koningin van de roedel, en vooral voor Zoey een lieve (pleeg)moeder. Voor Elise is ze een lichtje in haar leven en het antwoord (samen met Rita) op de vraag ‘What makes your heart smile?’ Omdat Kayleigh de eerste was, kregen alle nieuwe roedelgenoten (of onderdanen…) de titel Cookieaan, waardoor zij zelf de toevoegingen Koningin der Cookieanen kreeg. Alle honden hebben respect en ontzag voor haar, en zo hoort het ook!

Haar spirituele thema is houden van jezelf en van elkaar, zonder voorwaarden. Kayleigh vindt dat iedereen zich meer moet realiseren dat de kracht van liefde alles overstijgt, en we ons daar allemaal meer mee bezig zouden moeten houden. Bekijk de dingen als van een afstand met liefde in je hart en laat je niet meeslepen door de dagelijkse irritaties en beslommeringen. Heb en houd vertrouwen; vertrouwen in jezelf, in de ander, in de wereld, in de kosmos en vooral in de kracht van liefde!

zoey

Zoey Baby ~ Kayleigh’s Kind & Zusje Geluk

Na Jovi’s overlijden werd Kayleigh steeds ongelukkiger, tot ze langzaamaan zelfs depressief begon te worden. Ze miste haar beste vriend zo… Hoewel de één nooit vervangen kan worden door een ander besloten we wel een tweede hond te willen, een hond is een roedeldier en hoort niet alleen te leven, zonder soorgeno(o)t(en). Vanwege Kayleigh’s verleden en haar angst voor andere volwassen honden zou het een puppy moeten worden. Maar bij een fokker een hond kopen wilden we niet, en in de asielen waren geen puppy’s te vinden. We lieten het los, en wachtten af.

Kort daarna gingen we op zoek naar een vakantiehuisje, natuurlijk eentje waarbij onze honden welkom zouden zijn. Ergens op een pagina stond een link met als titel ‘Honden in Nood.’ We keken, en zagen 2 puppy’s genaamd Betty en Wilma, moederloos en wachtend op adoptie in Malaga, Spanje. De herkenning was er direct; deze meisjes hoorden bij ons! Gemaild en een hele lange week later zagen we hen terug op Schiphol. Veel kleiner als verwacht, kwamen Zoey en Laika aan, zo klein dat ze op onze hand konden lopen! In een halve shock-toestand namen we ze heel voorzichtig mee naar huis, ze waren zo teer en breekbaar…

Onderweg al werd vrij snel duidelijk dat Zoey niet zo teer was als ze eruit zag… en ook thuis aangekomen was ze totaal niet voorzichtig met zichzelf (of met haar zusje, of met ons)! We hadden natuurlijk uitgebreid intuïtief gecommuniceerd met haar, en alles laten zien, uitgelegd en besproken. Zoey leek alles ook heel normaal en herkenbaar te vinden bij thuiskomt. Tot ze Conny op de bank zag zitten… toen spatte ze bijna uit elkaar van vreugde! In een dolle sprint scheurde ze op haar af, nam een sprong en… was te klein om op de bank op schoot te springen en bonsde dus tegen de bank aan, en viel weer terug. Net zo vrolijk sprong ze nog eens en Conny ving haar in een reflex op. Wat was Zoey blij, wat uitgebreid getoond werd door kusjes, beetjes, kreetjes en een dolle Zoey op schoot. Zoef Zoef Zoey werd dan ook haar eerste bijnaam.

Zoey Bolle Buik werd de tweede bijnaam, ze ging even de schade inhalen van de tekorten uit Spanje. Ontzettend wat een eten er past in dat piepkleine hoopje hond. Zo groot als verwacht is ze nooit geworden, maar ze begon dan ook als een piepklein ‘frummeltje.’

Na de eerste doodsangst van Kayleigh voor de vreemde hond (!) werd ook zij getroffen door Zoey’s charmeoffensief. Zoey had een (pleeg)mama gevonden en liet zich niet weerhouden door de angst van Kayleigh. Liefde op het tweede gezicht dus, en al snel waste Kayleigh haar nieuwe kindje, en zorgde ze voor de kleine ukkepuk. Alleen slapen; dat deed Kayleigh alleen! Omdat Zoey zo klein was (5 weken) en niet in de beste conditie kon ze zichzelf ’s nachts niet goed warm houden. Diverse oplossingen gezocht, en uiteindelijk maar mee in bed met Elise, onder de dekens! Jong geleerd oud gedaan… dus Zoey slaapt bij kou nu nog onder de dekens in Elise’s bed, in het voeteneind.

Met Zoey wilde we alles goed doen, dus ze ging vaak mee, we deden de puppycursus met haar, ze werd sociaal en luisterde supergoed. Dat wat met Kayleigh minder goed gegaan was en ging, deed Zoey perfect. Samen kwamen ze een heel eind, en Kayleigh werd weer haar vrolijke zelf, ze speelden samen en Kayleigh had nu haar eigen kindje, bijnaam drie werd dan ook Zoey Baby.

Zoey groeide op, werd ouder, maar bleef Kayleigh’s kindje en onze Zoey Baby. Het is dan ook haar taak om mensen in contact te laten komen met de zorgzame kant van zichzelf. Bijna iedereen krijgt ze zover haar een hapje te geven van hun eten, haar wat extra aandacht en liefde te geven, en het gevoel voor haar te willen zorgen komt bijna altijd boven. Op een grotere schaal is dat wat Zoey mensen zou willen leren; het gevoel dat wij willen zorgen voor dieren en in een nog ruimer opzicht voor de Aarde en al haar bewoners.

Mensen zouden de taak van verzorger op zich moeten nemen, en in plaats van de Aarde , dieren, planten en elkaar te gebruiken (of misbruiken), ervoor moeten en willen zorgen, zoals je zou zorgen voor iemand waar je veel van houdt… Iedereen heeft een zorgzame kant in zich, alleen is die vaak weggestopt. Zoey vindt dat we met z’n allen die kant weer naar boven moeten halen, want met liefdevolle verzorging en verantwoordelijkheid nemen komen we veel verder dan met het wegstoppen en verstoppen van gevoelens.